De kunst van de column

De column is een kort stukje van maximaal 600 woorden. Het Nederlandse woord cursiefje komt nog het dichtst in de buurt. Kenmerken: puntig en persoonlijk. Alleen een portretfoto bij een stukje tekst maakt het nog niet persoonlijk. Het gaat om het verhaal. Anders dan een artikel gaat het bij een column ook om de manier waarop iets verwoord wordt. Een column daagt uit. Overdrijving is in dit genre een veel gebezigd stijlkenmerk. Een opvatting alleen maakt dus nog geen column. Euforie, ironie, ergernis, woede, scepsis, cynisme, sarcasme en spot zijn prachtige emoties van waaruit een columnist kan vertrekken. Dat maakt de column een uitdaging voor wie belangrijk is (of zichzelf belangrijk vindt) en verantwoordelijkheid draagt. Toch zien we bestuurders en ministers zich vaak uitdrukken in de vorm van een column. Maar dat heeft vaak meer te maken met de lengte dan met de inhoud. Dat soort verhaaltjes zou je eigenlijk weer een kolom moeten noemen, waar het Engelse woord 'column' van is afgeleid. De verticale lay-out van zo'n rubriek deed denken aan een Griekse zuil. Ik wil er alleen mee zeggen dat je even goed moet nadenken vanuit welke emotie je de pen op papier zet en die pen vervolgens ook swingend in beweging brengt.

 

Bob Duynstee

Commentaar schrijven

Commentaren: 0