Ghostwriters, niks geheimzinnigs aan

ghostwriter en ghostwriting; niks geheimzinnigs aan

Achter de schermen helpen om het verhaal van iemand anders goed op papier te krijgen zodat die ander er voor de schermen mee voor de dag kan komen, geeft ons enorme professionele voldoening. 

 

Toch zie je vaak mensen fronsen: Kan dat nou zomaar? Schaamt iemand zich daar niet voor? Niet eens richting de ghostwriter, maar vooral in de richting van degene die hem inhuurt. Dat is toch merkwaardig. Want waarom vindt iedereen het wel vanzelfsprekend dat Obama, Angela Merkel en Mark Rutte een speechwriter inhuren? Dat is immers ook een ghostwriter. 

Wetenschappelijke uitgaven 

Soms is het uit tijdgebrek dat iemand een ghostwriter inhuurt. Een andere keer ontbreekt het gewoon aan ervaring om een onderwerp op een aansprekende of mediagenieke manier neer te zetten. Dat is namelijk ook een vak. Bovendien zit je soms te diep in een onderwerp om het voor buitenstaanders interessant te maken.

Voor wetenschappelijke of vaktijdschriften is er nog wat voor te zeggen om van auteurs te verlangen dat ze hun verhaal zelf op papier zetten, al verfoeien redacteuren van vakbladen auteurs die geen ghostwriter in de arm hebben genomen vaak genoeg. Kunnen ze zelf het werk gaan overdoen.  

Opiniepagina's

Maar wat is er eigenlijk op tegen om voor een stuk voor de opiniepagina’s van NRC, Volkskrant of FD of voor een keynote speech samen te werken met een ghostwriter? Alsof een ghostwriter op eigen houtje iets in elkaar draait waarbij de ander alleen bij het kruisje hoeft te tekenen. Onzin! Een ghostwriter mag dan wel ghostwriter genoemd worden, er is niks geheimzinnigs aan. Het gaat altijd om de bijzondere expertise, kennis, ervaring, opinie of visie van de ander. Die modelleer je als ghostwriter zo dat die past in het format van een opinieartikel, presentatie of speech en voor het publiek waarvoor de geschreven of gesproken tekst bedoeld is. 

 

Applaus 

De input komt altijd van de auteur die zijn naam onder het stuk zet. Het artikel is en blijft dus diens intellectuele eigendom, omdat het ook diens expertise en denkbeelden zijn. Zoals ik al zei: er is niks geheimzinnigs aan. En tot slot: een ghostwriter heet nou juist ghostwriter omdat niemand hem of haar te zien krijgt. Het applaus is voor de opdrachtgever. En terecht! Een ghostwriter die daar moeite mee heeft, is geen ghostwriter en moet snel een ander vak kiezen.

 

Nee, het enige geheimzinnige aan ghostwriting is dat wij nooit zeggen voor wie wij werken. Dat blijft ... ehhh ... geheim inderdaad.  

 

 

Bob Duynstee



Interesse in een gratis en vrijblijvend adviesgesprek?

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.

Deel dit!

Volg ons