· 

Position paper maken; de inhoud

Het maken van een position paper is geen vrije opdracht. Dus begin je met een mise-en-place: wie doet wat en waar ligt de eindverantwoordelijkheid? Anders verlies je al gauw de regie over het proces en daarmee over de uitkomst en daarmee weer over het effect. Want nee, het gaat niet om de position paper zelf, maar om het effect dat je ermee bewerkstelligt. Hoe maak je een position paper?

standpuntbepaling in een position paper

Position paper maken
Position paper voor Schadegarant over het maatschappelijk risico van schadeherstel in relatie tot ontwikkelingen in de automotive industrie.

In dit deel van de position paper gaat het om de inhoud. Ook niet onbelangrijk. Hoe stel je die samen?  Om te beginnen maak je een probleemverkenning of probleemanalyse. Daar wil je later in het proces niet op hoeven terug te komen: wat is er aan de hand? Wat staat er op het spel? Waar gaat het precies over? En waarover precies niet? Wat maakt het relevant? Welke gevolgen kan dat hebben? Dat is de zoektocht naar de position en dat betekent uitvragen, research, verzamelen, ordenen en structureren. Je begint dus met de position van de paper boven water te hijsen. En als je die eenmaal in beeld hebt, vraag je je af wat dan het narratief is. Wat wordt de hoofdlijn? Dat doe je schematisch, zodat je de kernredenering makkelijk met anderen kunt bespreken. Vervolgens ga je dat kern-narratief aankleden met de juiste onderbouwing, de juiste data, de juiste argumenten.

 

 

De vijand van de hoofdlijn

De meest voorkomende valkuil bij het opstellen van een position paper of een opiniërend artikel is detailkennis. Daardoor maak je de informatiedichtheid te hoog en dwaal je van de hoofdlijn af. Met teveel details is de beeldvorming ook niet gediend. Vanuit detailkennis is het lastig om een kwestie kort en bondig aan te kaarten. Het gaat bij een position paper in elk geval om een standpuntbepaling op hoofdlijnen. Anders wordt je baas die het straks kan gaan toelichten voor de camera ook kierewiet. Benoem dus naast het narratief alleen de belangrijkste argumenten waarom je vóór of tegen iets bent en hou de onderbouwing daarvan beknopt. Kijk ook of het eigen standpunt inschiet op een grotere maatschappelijke trend en vraag je af of het oppositionele standpunt de klok niet juist terugdraait. De tijdgeest is altijd een prettige medestander. Vraag je ook eens af welke (maatschappij)visie, welk wereldbeeld er achter het oppositionele standpunt schuilgaat. Is daar wat mee te doen? Kun je dat extrapoleren ad absurdum? Kun je dat negatief framen? Zijn er voorbeelden uit andere landen of in andere sectoren waar de eigen visie wel goed uitpakt en/of waar de oppositionele visie tot problemen leidt? Selectief winkelen en negative framing zijn soms hele kansrijke strategieën.

opiniestuk en open brief

Position paper Boer & Croon over het ziekenhuis van de toekomst
Position paper Boer & Croon over het ziekenhuis van de toekomst

Door je op de hoofdlijn te concentreren, wordt ook de lijn van je betoog duidelijker. Laten we eerst eens kijken naar de neven van de position paper, het opiniestuk en de open brief. Opiniestukken in een krant hebben vaak een voorgeschreven lengte van bijvoorbeeld 600 of 800 woorden, dat is ongeveer anderhalf A4. Een bijzondere vorm van de position paper is de open brief. Zo'n open brief, feitelijk een gekochte ruimte in een landelijke krant - beslaat vaak de lengte van tussen de 600 en de 900 woorden. Zie bijvoorbeeld de open brief van 34 hoogleraren en milieuvoorvechters tegen het initiatief van Shell om een grote plastic fabriek te beginnen in de VS. Daar kan een bedrijf als Shell dan weer met een open brief op reageren. Open brieven worden rond Prinsjesdag ook gericht aan het kabinet om daarmee de geesten rijp te maken of een alternatief geluid te laten horen. 

 

 

concentreer je op de hoofdlijn

Position paper maken
Position paper voor Boer & Croon over liberalisering in de zorgmarkt

Een position paper gaat vaak - vóórdat de publiciteit wordt gezocht - naar beleidsmakers op het betreffende ministerie, naar Kamerleden, naar een Kamercommissie of naar Europese parlementariërs en naar brancheorganisaties. Mooi als dat in een notendop kan van 5 pagina's, maar dat gaat niet altijd lukken en met een adequate samenvatting is dat ook niet altijd nodig. Meestal heeft een position paper de vorm van een langere brochure. Probeer in elk geval hoofdzaken (position paper) en bijzaken (bijlagen) te scheiden. Verdieping bij de onderbouwing? Weglaten of achterin opnemen. Een position paper tegen of voor een voorgenomen stelselwijziging in het onderwijs, de pensioenen of de zorg kan de omvang krijgen van een lijvig rapport. Maar als je niet in staat bent om op één A4 te vertellen waarom je voor of tegen bent, zul je ook niet gauw de handen op elkaar krijgen voor een betoog van 60 pagina's, ook al zijn politici, Kamerleden en journalisten gewend om te lezen. Dat is immers hun werk. Dus beperk je zoveel mogelijk tot de hoofdlijnen. En door je daartoe in het proces te beperken, krijg je steeds beter zicht op het narratief.    

 Bob Duynstee studeerde rechten, heeft een journalistieke achtergrond en is communicatiespecialist.

Verder praten over een position paper?

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.

Print Friendly and PDF

Reactie schrijven

Commentaren: 0